oto I owo

Wieczny odjazd. Giorgio de Chirico: Dworzec Montparnasse – Melancholia odjazdu (1914)

Posted in miniatury literackie by hajton on 16 grudnia 2013

gare-montparnasse-the-melancholy-of-departure-1914– O której odjeżdża nasz pociąg?

– Mamy czas. Widzisz powiewające proporce?

– Myślisz, że jakiś błędny rycerz chce go zatrzymać?

– Jednostka mierzy się z przeznaczeniem, tak jak ludzkość z historią.

– Dlatego j a muszę zdążyć…

– A j a muszę zostać…

– Spóźnimy się!

– Bez obaw. Spójrz na zegar. Nie upłynęła nawet minuta…

– Żeby tylko zdążyć!..

– Przecież mówię, pośpiech nic nie zmieni.

– Nic nie rozumiesz. Będzie wojna, dostałem wezwanie do armii, nie chcę ginąć. Ja uciekam, rozumiesz? U-cie-kam!

– A ja, przeciwnie, chciałbym walczyć… Ale nic z tego. Tylko taki świat jest nam pisany. Wiatr wieje, lokomotywa gwiżdże, kominy dymią, sztandary łopocą, zapomniane banany sycą wyłącznie wzrok, gdzieś tam bagnety wędrują na broń, a my… My dźwigamy brzemię wspólnej niemożności.

– Ale, ja muszę!..

– Nie musisz. Nie u-cie-kniesz. Ale też nikt cię nie zła-pie. Nie zdą-żysz na ten pociąg. Ale on i tak nie od-je-dzie.

– Czy to wina zepsutego zegara?

– Nie, ten akurat mówi prawdę. Czasu nie da się okiełznać. Nie kłamią wyłącznie mechanizmy nieruchome.

– Więc co nam zostaje?

– Trwać. Przemijanie zostawmy oglądającym.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: