oto I owo

Chwila w której zatrzymał się świat

Posted in miniatury literackie by hajton on 14 września 2012

Któż mógł przewidzieć, że rutyna spektaklu ulegnie zakłóceniu? Aktorzy wygłaszali kwestie ograniczając do minimum pole nieakceptowanych przez reżysera – a przecież ubarwiających sceniczną codzienność – improwizacji. Inspicjent miał akurat tyle pracy ile w powszedni teatralny dzień. Publiczność wypełniająca widownię do ostatniego krzesła, a właściwie schodka, była mimo wszystko zachwycona. Stonowane, pełne zrozumienia śmiechy – w scenach, które nie miały budzić prostych skojarzeń, lecz ze względu na kalejdoskopową barwność sceny politycznej nasuwały się same – świadczyły dobitnie, że na widowni nie ma ludzi przypadkowych. Między nimi, a oddzielonym niewidzialną taflą zespołem aktorów, zachodził rodzaj interakcji, więzi nienazwanej lecz wyczuwalnej, prawdziwie teatralnej pełni.

Antrakt przyjęto z minimalnym powiewem ulgi; jedni musieli odreagować trud fraz wygłaszanych na wysokim diapazonie, drudzy – rozpuścić ich zawartość w słodkościach, kofeinie, a może i w lampce czegoś mocniejszego.

Atmosfery ducha i ciała osiągnęły równowagę.

Dekoracja aktu drugiego urzekła celną i bezpretensjonalną poetyką. Falujące płachty muślinu deformowały wyświetlane na nich monochromatyczne twarze, obrazując złożoność drążących je przemyśleń i upływ czasu.

Nadeszła pora na przedfinałową scenę z bączkiem. To był mocny punkt przedstawienia. Zabawka wirowała w zawrotnym tempie, zaś aktorka wstrzymywała się ze swoją kwestią aż do chwili, w której bączek przewracał się na bok. Czasem kręcił się tak długo, że publiczność rozważała już wariant najgorszy: aktorka zapomniała słów. Koledzy byli w lepszej sytuacji, wiedząc, że cisza rozrywana tylko świstem zabawki jest zamierzona.

Ale tamtego wieczoru silna dłoń aktora nakręciła zabawkę w sposób doskonały. Bączek do dziś kręci się z niezmienną prędkością.

Spojrzenie aktorki skamieniało na wirującej zabawce, aktorzy z niedowierzaniem przyglądają się publiczności, a widzowie zamarli ze wzrokiem zawieszonym na ustach dziewczyny.

Reklamy
Tagged with: ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: