oto I owo

Kto komu kim?

Posted in zabawy literackie by hajton on 30 stycznia 2011

Homo homini lupus est – mawiali starożytni Rzymianie. Mieli rację, spotwarzając przy okazji wilka.

Sprawiedliwości stało się jednak zadość; ponoć najgorsza inwektywa, jaką można usłyszeć w watahach, brzmi: wilk wilkowi człowiekiem.

Ale przecież dwustronne relacje ludzko – wilcze zaledwie otwierają katalog nieograniczonych możliwości. Pomyślmy więc – jak w tytule – kto komu kim? I, ewentualnie, dlaczego…

Krowa krowie bocianem (bo wpycha się bezprawnie na pastwisko)

Bocian bocianowi żabą (bo skoczny jakiś taki)

Żaba żabie księżniczką (lub księciem) – tłumaczyć nie trzeba

Księżniczka księciu solą w oku (jeśli kontrkandyduje do tronu)

Tron tronowi nierówny (bo niektórzy tym mianem określają sedes)

Sedes bakelitowi filozofem (coraz trudniej to tłumaczyć)

Filozof mądrości norą (o zmiennej pojemności)

Nora królikowi popielniczką (jeśli król akurat palący)

Od trzech przykładów znajdujemy się na wyższym stopniu wtajemniczenia; już nie a do a ma się jak b, ale a do b ma się  jak c.

Możemy pójść dalej, tworząc kolejne piętra zależności: jeśli a do b ma się jak c, wówczas d do b ma się jak  a

Nora królikowi popielniczką a solniczka królikowi norą (jeśli odpowiednio duża)

Co należało dowieść!

Reklamy
Tagged with: ,

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: